Blog afgesloten.

Ik weet niet of er af en toe nog eens iemand kwam kijken.
Maar als je zelf maandenlang niet meer aan je blog denkt, is het tijd om het af te sluiten, denk ik.
Facebook volstaat ruimschoots.
Daar is ook meer interactie.
Al is het dan nog veel vluchtiger.


Ach, waarschijnlijk spreekt, over tien jaar, niemand nog over facebook.
Of over blogs.
Dus, zo belangrijk is het allemaal niet.


Aan de enkele lezers die ik had :
Gegroet,
Het ga je goed.

parodie de la vidéo de Bart De Wever par Lamy

Feest van de Arbeid !

Weet je nog , Vuile Mong en zijn vieze gasten ?

Dirk Tuypens versterkt links

Vrolijk Paasfeest !

Winnares van De Zesde Vijs :

Marleen Finoulst | SKEPP

Avond - Boudewijn de Groot

Leo Vromans (1915-2014)

Sluiting


Als ik morgen niet opsta
moet je niet schrikken :
per slot, elke opera
en alle toneelstukken
hebben hun ogenblikken,
het vallen van gordijnen
of andere ongelukken.
Dit is het mijne.


Sluit dus mijn gezicht,
doe die mond en twee ogen
maar netjes dicht
en ik ben voltooid.


Laat zo maar gaan,
en die oren mogen
nog openstaan,
want je weet nooit.

Een verouderde browser

Nu kan ik al geen foto's meer op dit blog plaatsen.
De schuldige is een "verouderde browser".
En op facebook gaat dat allemaal zo makkelijk.
Nogal wiedes dat meer en meer mensen overstappen naar facebook.
Er is daar ook meer interactie.
Lange teksten zijn er echter niet zo geschikt voor.   Mensen lezen liever korte berichtjes en bekijken graag foto's.
Wat wel opvalt bij fb, is dat men erg veel "deelt", en dat de meesten nogal weinig eigen inbreng hebben.


A propos :  ik las net dat facebook vandaag zijn 10-jarig bestaan viert.

Emiel Pauwels is overleden † - ingedachten.be

Emiel Pauwels is overleden † - ingedachten.be

Raaf zingt 'O, denneboom'

De burgemeester deelt uit ...

Welkom op de website van de PVDA - Artikel

Omdat het stadsbestuur nu ongeveer een jaar bezig is, hebben we met de pvda een evaluatie opgemaakt.
Net voor de gemeenteraad van vorige dinsdag, was er onze ludieke actie "De burgemeester deelt uit".
Dirk Tuypens speelde even voor burgemeester.   (De hoge hoed stond hem erg goed.)
Zoals de echte burgemeester (Somers) deelde ook deze burgemeester met gulle hand cadeautjes uit.  In elk pakje zat een briefje met daarop telkens een "verwezenlijking" van het huidige stadsbestuur.

Conclusie : Wat we al lang wisten : Mechelen is heel mooi voor de toeristen.    Maar de armere Mechelaar valt uit de boot. 

De heilige vrijheid van de lezer | MO*

De heilige vrijheid van de lezer | MO*


"Negeer bevelen van hogerhand als daar zijn : dit moet je gelezen hebben.
Lezers moeten lekker niets."

Goed gezegd.

"Ongeduld" (Stefan Zweig)

Ongeduld op www.iedereenleest.be

Een prachtig boek, dat ik voor mijn verjaardag had gekregen van Patrick.
Ik heb er een korte bespreking van gemaakt, nu ik aangesloten ben bij "iedereenleest".  Blijkbaar had nog niemand dit boek besproken.    Zeker onbekend ?    "Schaaknovelle", van dezelfde schrijver, is misschien bekender, en ook een absolute aanrader.

"De grote zaal"

De grote zaal op www.iedereenleest.be

Aanklikken en je vindt mijn recensie.

Vakantie : tijd om te lezen

In de Zondvloed (de Mechelse boekenwinkel waar je naar hartenlust kunt snuisteren) zag ik een boek liggen bij "aangeraden vakantieliteratuur".
Even in gebladerd, alsook in vele andere boeken.
De titel van dit ene boek bleef hangen : "Pleidooi voor het treuzelen".
Ik heb het daarna gevonden in de bibliotheek. 
En het dient gezegd : het is een prachtig boek.   Nu eens geen roman, maar non-fiction.
Op reis gaan, eender waar, zelfs in eigen stad, en lekker treuzelen. 
De achterflap drukt het mooi uit : "De verbazing dat er altijd meer is dan wat je ziet, staat centraal in deze essays.   Voor elk vergezicht schuift een schilderij, een foto, een film....  Zonder verbeelding valt er niets te zien."
Een heerlijk vakantieboek.
Nu ben ik al mijn hele leven iemand die het 'treuzelen' nogal goed onder de knie heeft.   In een (boeken)winkel vergeet ik de tijd.     
Altijd wordt 'treuzelen' als iets zeer negatiefs bestempeld.   Je moet vooruit, steeds maar vooruit, en vooral niet treuzelen !
Vandaar mijn verbazing over deze titel : Pleidooi voor het treuzelen.
Opeens màg het.
Treuzelen, rustig rondkijken, niet de hele dag op je uurwerk kijken.
...
Het boek is opgedeeld in twee stukken : "Buiten" en "Binnen".
"Buiten" gaat over hoe men vroeger naar landschappen keek, hoe men ze vastlegde op doek, en hoe men in latere tijden de landschappen beschouwde, vooral vanuit kunstenaarsogen.
Wilde landschappen en tuinen, Franse en Engelse tuinen.

"Binnen" gaat over enkele schilderijen en musea, die nauwkeurig worden beschreven.
Wat die Peter Delpeut allemaal ziet in een schilderij !
Ik moet toch nog beter leren KIJKEN, hoor.
Een hand, de richting van een voet, de lichtinval bij een schilderij, het is allemaal geen toeval. 
Dit is niet zozeer een boek dat pleit om lekker te treuzelen, maar wel één dat pleit om veel beter te KIJKEN.
En weg te dromen...

Kampioen !

Vrijdagavond vond de kampioenenhulde van de stad Mechelen plaats, in de stadsschouwburg.   En wie was erbij ?   Juist. 
De trouwe lezer van mijn blog(s) zal zich herinneren dat ik in september 2012 nog deelnam aan het Vlaams en Provinciaal kampioenschap atletiek voor masters.  Daar wierp ik een discus en een speer weg.  En daar stond ik op het podium.   Ik werd provinciaal kampioen  (omdat er maar één van tussen 50 en 55 jaar meedeed ;   niet omdat ik die tuigen zo ongelooflijk ver gooide....)
De prachtige beker die u hierboven afgebeeld ziet, is het resultaat.
Geëerd door de stad Mechelen.   Is dat niet fantastisch ?
De beker werd overhandigd door Walter Schroons, schepen van sport.   Verder stonden er nog een paar NVA-ers op het podium te blinken.    In de loop der jaren heb ik al vaak zo'n kampioenenhulde meegemaakt.   Vroeger in de Minderbroederskerk ; daarna enkele keren in de Nekker en nu dus in onze prachtige schouwburg.    Enkele toespraken en interviews ; een stukje muziek ertussen en een kleine receptie.   Vroeger werden er al eens voorstellingen gegeven van het Ballet van Mechelen of van de turnkring of van rope-skipping of een demonstratie van een gevechtssport.  Maar nu was er niet veel te zien.  De interviews met enkele sporters vond ik wel interessant.   De "levende muziek" was niet slecht, maar ze hadden een echt stukje muziek mogen spelen.   ("Levende muziek" blijkt een muziekgroepje te zijn, bestaande uit twee personen, die meer theater brengen dan muziek.   Eerst dacht ik dat het gewoon de invloed van de N-VA was, die ervoor zorgde dat men niet meer van "live muziek" spreekt maar van "levende muziek".  Had gekund.)
Enfin.
Ik heb er, in mijn oude dag, toch weer een beker bij.
En 't is een mooie, nietwaar ?     
(Hij is 33 cm hoog.)

Vrolijk Paasfeest !

Het vergeten kunstproject : Sporen op de Korenmarkt.

Twee jaar geleden kondigde het Mechelse stadsbestuur een nieuw project aan.
"Laat je spoor achter op de Korenmarkt".
Uitleg :
In de middeleeuwen was de Korenmarkt de draaischijf van de graanhandel van Mechelen. Na elke marktdag bleven er sporen van graan achter. Sporen van menselijke aanwezigheid en activiteit. Aan het begin van de 21e eeuw zullen er opnieuw sporen achterblijven op de Korenmarkt. De Duitse kunstenaar, Norbert Rademacher, vertrok immers vanuit dit gegeven bij de creatie van zijn kunstwerk "Sporen".

Het kunstwerk werd als volgt aangekondigd :
'Sporen' zal bestaan uit honderden kleine schijfjes die ingewerkt worden in de kasseien van de Korenmarkt. Elk schijfje krijgt een unieke tekening, ontworpen door iedereen die zijn spoor wil achterlaten. De graansporen worden in Rademachers kunstwerk vervangen door hedendaagse sporen in roestvrij staal. Ze zullen de grootte van een muntstuk hebben.
Net als de handelaars vroeger op de Korenmarkt voor sporen zorgden, wil Rademacher de hedendaagse mens aanzetten om mee een spoor na te laten. Hierbij biedt de kunstenaar aan Mechelaars de kans om dit te doen in de vorm van een individueel vormgegeven schijfje.
Laat je spoor na.
"Ontwerp/teken jouw spoor binnen de contouren van het afgebeelde schijfje. Na betaling van 10 euro wordt jouw ontwerp gegraveerd in een schijfje en samen met de andere sporen uitgestrooid over het plein. Jouw spoor maakt dan deel uit van Rademachers kunstwerk, dat vanaf 2011 zal blinken op de Korenmarkt.

Alle sporenontwerpers worden uitgenodigd op de officiële inhuldiging van het vernieuwde plein en ze ontvangen een certificaat dat hun spoor bijdroeg aan het werk."



Het leek mij een mooi en interessant initiatief. Dus ontwierp ik mijn eigen spoor en stuurde ik mijn ontwerp in.

In de loop van de twee jaren die volgden, kreeg ik twee keer een mail met de mededeling dat de opening van het plein een beetje vertraging had opgelopen.

De Korenmarkt is ondertussen al lang helemaal klaar, maar aan het kunstwerk dacht men niet meer...
54 Mechelaars hadden een spoor ontworpen (minder dan men had voorzien), doch niemand ontving een uitnodiging voor de inhuldiging.

Nadat verscheidene ontwerpers zich vragen begonnen te stellen, heeft men onlangs eindelijk aan elke ontwerper een "certificaat" gestuurd. Maar van een feestelijke opening hebben we niets gehoord.
"De officiële opening werd "niet weerhouden" door het college van burgemeester en schepenen."

Als je op de Korenmarkt heel goed zoekt, zie je inderdaad enkele sporen liggen.
Je moet echt heel goed kijken !
Het mijne heb ik nog niet gevonden.
Het stadsbestuur verzekerde ons dat er geen enkel spoor onder een vast element, zoals het frietkot, ligt...
Er zijn al wel enkele schijfjes verdwenen. Zo heel goed lagen ze dus niet vast. Waarschijnlijk is mijn schijfje zo'n verdwenen spoor.

Er staat daar nergens een bordje met wat uitleg over het kunstwerk. Geen mens weet wat die schijfjes betekenen, àls ze ze al zien liggen.

Dit is ongetwijfeld het meest onopvallende kunstwerk van de hele stad, of misschien wel van het hele land.